Rośliny zielone są w większości samo-wystarczalne. Pobierają wodę wraz ze składnikami mineralnymi z gleby, a pokarm wytwarzają sobie w procesie fotosyntezy. Istnieje jednak spora grupa, której przeżycie w mniejszym lub większym stopniu zależy od innych roślin. Nie każda uzależniona roślina jest pasożytem. Jest nim natomiast taka, która pobiera składniki odżywcze od swego gospodarza, ale nie przynosi mu w zamian żadnych korzyści. Oplątwa brodaczkowata przyczepia się do innych roślin tylko po to, aby uzyskać większy dostęp światła. Nie pobiera żadnych składników, nie jest więc pasożytem tylko epifitem.

Właściwe rośliny pasożytnicze przejawiają różny stopień zależności od żywiciela. Niektóre pozbawione są zarówno korzeni, jak i chlorofilu, niezbędnego do fotosyntezy. Należą do nich kanianki, łuskiewniki, zarazy, a także egzotyczna, tropikalna raflezja. Wszystkie te rośliny są pasożytami zupełnymi, całkowicie uzależnionymi od swych żywicieli. Wiele roślin w zależności od warunków staje się pasożytami albo saprofitami (organizmami odżywiającymi się martwą materią). Do takich należą na przykład dwa gatunki storczyków - Neottia nidus -avis i Corallorhiza trifida. Natomiast inne są półpasożytami. Jemioła zawiera wprawdzie chlorofil i może samodzielnie wytworzyć pokarm, ale wodę pobiera od swojego gospodarza. Szelężnik, roślina o żółtych kwiatach rozpowszechniona na łąkach całej Polski, jest również półpasożytem. Jego system korzeniowy jest bardzo słabo rozwinięty, posiada natomiast ssawki, pozwalające mu przysysać się do korzeni sąsiednich roślin.