Dlaczego o kaniance mówi się "diabelska nić"?
Nasienie pospolitej pasożytniczej kanianki kiełkuje w glebie, wypuszczając siewkę podobnie jak dziesiątki innych roślin. Pęd zaczyna jednak wkrótce wykonywać okrężne ruchy w poszukiwaniu sąsiedniej rośliny. Gdy okaże się ona właściwym żywicielem, łodyga kanianki zaczyna się wokół niej okręcać i wypuszczać ssawki, którymi wnika w głąb tkanek.
Niedługo potem pierwotna łodyga kanianki obumiera i łamie się, przerywając połączenie pasożyta z podłożem. Od tego momentu ta agresywna pasożytnicza roślina jest całkowicie uzależniona od swego gospodarza. Wykorzystując zasoby substancji pokarmowych żywiciela, kanianka obrasta go coraz bardziej, tworząc gęstą sieć.
Określenie kanianki mianem "diabelska" wiąże się z końcowym efektem działalności tego pasożyta. Pojedynczy osobnik może wytworzyć łodygę o długości kilkudziesięciu metrów, wyposażoną w liczne ssawki. Oplata nią całkowicie swego żywiciela, nawet wówczas jeśli jest nim potężne drzewo albo krzew. Zaatakowane przez kaniankę rośliny tracą dostęp światła i usychają powoli z niedostatku wody.