Liście rosiczek pokrywa warstwa czerwonych albo jasnopomarańczowych włosków, zakończonych połyskującymi kroplami kleistej cieczy. Przyklejają się do niej wszystkie zwabione muchy, mrówki i wiele innych głodnych owadów. Szamotanie ofiary powoduje, że zaginają się nad nią sąsiednie włoski i dodatkowo pokrywają ją lepką zawiesiną. W końcu owad dusi się, a liście zaczynają wydzielać sok trawienny. Z ofiary pozostają jedynie trudno rozkładalne części - skrzydełka i pancerz. Jeśli do pułapki wpadną dwa owady naraz, trawione są równocześnie. W Polsce żyją 3 gatunki rosiczek: okrągłolistna, długolistna i pośrednia.

W podobny sposób łapią swą zdobycz tłustosze. Ich tworzące rozetkę liście pokryte są gęstą wydzieliną. Brzegi liści u większości gatunków mogą zwijać się do środka, zamykając owada w tulejce. Część komórek wydziela enzymy trawienne. Po wchłonięciu rozłożonego pokarmu liście rozwijają się i od nowa mogą pełnić rolę pułapek. Obumierają zwykle dopiero po kilkakrotnym zadziałaniu i są wówczas zastępowane młodymi liśćmi.